Eindelijk heb ik mijn werkboek (dat wil zeggen terug met alle recente aantekeningen die ik er in de besprekingen met Max en Alfred B. in had verwerkt. Ik heb het gisteren eindelijk teruggekregen, nadat ik er weken over had gebeld met Jaap. Het is een absurd lange onderbreking geweest, waar ik wel verslag van wil doen. Jaap en ik hadden in december, voordat ik naar LLeida zou gaan voor de kerst, een afspraak in café Krull; Jaap zou dan namelijk de gegevens die ik had van Alfred B. en van mijn laatste ontmoeting met Max in zijn kopieën verwerken (hij heeft ze nog steeds losbladig, waarom weet ik niet). Het kostte Jaap veel moeite, terwijl het toch gewoon gaat om kopieerwerk: overschrijven wat er in mijn werkboek staat op zijn corresponderende losse bladen. Hij had last van de muziek, van het zwakke licht ('sfeerverlichting') in het café, en was moe. Na een tijdje stopte hij ermee; hij had bovendien een afspraak (als ik me niet vergis in verband met het overlijden van Hubert-Jan). Hij vroeg me of ik mijn werkboeken wilde uitlenen aan hem. Hij kon ze dan bijwerken en bovendien uitlenen aan een kennis van hem (Maarten, de vriend van Jaaps vriendin Esther telefoon ***-*******) die wel een mogelijke bron van contacten zou kunnen zijn of zou kennen in verband met de modellen. Het was ook rond Kerst en Nieuwjaar, dus veel zouden we toch niet kunnen doen. Toen ik al een tijdje terug was uit Spanje, medio januari, had ik nog steeds niks van Jaap gehoord, en besloot maar eens te bellen; ik wilde wel aan het project beginnen. Het bleek dat Maarten nog steeds het boek had en er nog niets aan gedaan had. Daarnaast kwam nog de mededeling dat Jaap in februari weinig tijd had (in verband met een filmvoorstelling in Duitsland, of iets dergelijks). Hij zou wel informeren naar mijn werkboek. Een week later had ik nog niets gehoord en belde ik Jaap weer. Nog steeds niets. Ik legde hem uit dat ik wel graag aan de slag wilde, en hij beloofde me dat hij zou bellen. Weer een week niks van Jaap gehoord, en weer moest ik zelf aan de bel trekken. Hij had Maarten geprobeerd te bereiken, maar het was niet gelukt. Maarten had ook geen antwoordapparaat. Zou ik het dan eens proberen? Ik wilde wel eens weten of ik hem niet zou kunnen bereiken. Nee, dat was geen goed idee, want Maarten is een type dat je beter niet belt als je hem niet kent - hij stelt telefoontjes van onbekenden niet op prijs en zou het vervelend vinden als Jaap zijn telefoonnummer aan mij zou geven (terwijl ik weet dat Maarten gewoon de vriend is van Esther, een vriendin van Jaap). Weer een tijd later (ik was inmiddels behoorlijk geïrriteerd) was Jaap zonder mij iets te zeggen naar Karsten in Hamburg vertrokken om filmtitels te gaan maken voor een van zijn S-8-filmpjes. Ik kwam er pas achter toen ik naar zijn Ruth had gebeld. Ik was behoorlijk geïrriteerd, maar ik vrat mijn eigen ellende op en behandelde hem beleefd en respecteerde nog steeds dat hij me het telefoonnummer niet gaf. Ik vroeg hem nu op de man af of hij zich eens in mijn situatie kon verplaatsen, als de rollen omgedraaid waren: stel je voor dat ik de spullen van Jaap nu eens bijna twee maanden aan een vriend van mij uit had geleend en ik Jaap met geen mogelijkheid een aanknopingspunt wilde bieden om met die vriend in contact te treden. Jaap wist er natuurlijk niets op te zeggen, behalve in de zoveelste herhaling te vervallen dat hij het wel geprobeerd had. En ik liet hem maar weer een klaagzang doen over de moeilijkheden van de titels etcetera en luisterde maar een beetje toe (want inmiddels was hij bezig met een plan voor een filmvertoning in Frascati in samenwerking met een Duitse theatermaker die Jaap en zijn films op de planken wil, en was hij zeer in beslag genomen door een familiekwestie met betrekking tot het huis van zijn oma - Jaap is, met zijn broer Marc, de enige van de kleinkinderen die tegen verkoop van het huis zijn; Jaap ziet zelfs een mogelijkheid om zijn deel in het huis te blijven behouden, het huis te kopen en huuropbrengsten te innen en zich van een oudedagsvoorziening te verzekeren). Ik liet hem weten dat ik het inmiddels niet meer zag zitten om de subsidieaanvraag bij het Filmfonds van begin maart in te leveren; ik had er geen zin meer in en wilde eerst wel eens weten of hij überhaupt nog interesse heeft in ons filmplan. Zo is dit nog een tijd verder gegaan; uiteindelijk had ik een simpel idee: waarom vraag je Maarten niet om het materiaal te kopiëren, dan mag hij het zo lang houden als hij wil, en heb ik mijn werkboeken terug en kan ik verder. Dat ik daar niet eerder op ben gekomen. (Dat Jaap daar niet eerder op komt is natuurlijk tekenend maar veel anders valt er ook niet te verwachten; ik heb hem immers zo vaak gevraagd rekening met me te houden, dat ik er graag aan wil beginnen, ook in mijn eentje - als hij met zijn filmvoorstellingen bezig is - maar hij denkt bijna alleen aan zichzelf en leeft in zijn eigen wereldje.) Temeer daar ik voorheen ook al een bijna onoverkomelijk verschil van mening met Jaap waarin hij niets toegaf, op die manier oploste: de kwestie van de volgorde van opnemen. (Jaap wilde - ondanks zijn gebrek aan argumenten - tóch zijn zin doordrijven en eerst de mensen op de S-8 cassette filmen en daarna hun foto en zo zijn eigen film-foto-volgorde aanhouden, en daarmee het knippen in de S-8-film voorkomen.) Ook toen al had ik bedacht dat het beste was om alles maar dubbel te doen. Ik sprak met Jaap af in Krull en besloot met een schone lei te beginnen. Ik vergaf hem en zou het trachten te vergeten (al zal dat moeilijk zijn). We zouden ons nu kunnen gaan concentreren op de aanvraag bij het Filmfonds van begin mei, en ik zou al voor mezelf aan de slag kunnen. Hij beloofde dat hij, als de voorstellingen in Frascati voorbij zouden zijn, tijd zou maken voor die aanvraag. Zand erover. (…) Maar toch niet helemaal…Want toch liet hij nog merken dat hij vond dat ik hem eigenlijk niet kon vergeven, want hem trof eigenlijk geen blaam. Hij had correct gehandeld en geprobeerd Maarten te bellen, maar ik was zo ongeduldig geweest en had hem onder druk gezet… En toen kwam een heel verhaal van meer dan een kwartier over hoe een moeilijk figuur Maarten eigenlijk was, hoe vreemd hij deed ten opzichte van Jaap als het hun gemeenschappelijke vriendin Esther betrof… laatst nog op een feestje etcetera etcetera etcetera